از ی طرف داریم میریم برای سرویس نت کارخونه و از ی طرف هم بوی عید و عیدی و مسافرت.اسفند نه اما بهمن برای من بیشتر بوی عید میده تا اسفند .

بهمن ماه ، ساعت هشت و یا نه ،عصر چهارشنبه ها همیشه برام رتبه اول بودن.عمریه باهاشون حال میکنم.

هفده سال گذشت.

از وقتی که از جلفا زدیم بیرون 17 سال گذشته ، شهر خلوت ،کوچیک و بی آلایش جلفا حالا ی شهر تجاری شلوغ و توریستی شده .نمیدونم چرا اما من اونموقع ها رو بیشتر دوست داشتم،چندتا از مغازه های قدیمی رو سر زدم،چندتا از دوستان رو دیدم و کلی هم تو شهر گشت زدم با ترانه های قدیمی .

بعضی ها مرده بودن ، بعضی ها ازدواج کرده بودن و برخی هم طلاق و خلاصه کلی حوادث تلخ و شیرین مربوط به زندگی ...

دلم برای تک تک اون لحظات تنگ شده،کاشکی میشد برگردیم به اون زمانها

بازم میرم اونجا...

بعضی وقتها،بعضی آدمها همچین میرن رو اعصاب که هم احساس خستگی میکنی و هم احساس عصبانیت و دلت میخواد بزنی زیر همه چیز.

روبروی همدیگه فاصله دو متری نشسته بودیم،دستهای پیر و زمخت که هیچ فرقی بین کف و و پشت دست نبود.انگشت اشاره از نصف قطع شده بود،ناخنهای دست یک در میان و خط خطی و رنگ برگشته اما دستانی قدرتمند ،از همون دس

بعد از مدتها ، دست نداد،جویای احوال نشد،از ی عکس هم دریغ کرد،برای نیمساعت با هم بودن وقت نذاشت ، دیگه داشت از لباسمم ایراد میگرفت که چشمم رو ازش برداشتم و به زمین گره زدم ، با خودم گفتم باید باور کنم که همه چیز فرق کرده و ...

اما

دیدم ،ولی ندیدم (چشمام به زمین گره خورده بود) ولی شنیدم که با شوق و عشق در مورد ی مشتری جدید تو نمایشگاه بقول خودش گوگولی صحبت میکرد.

سخته اما باید باور کنم که همه چیز فرق کرده.

صحبتهای رد و بدل شده در مصاحبه برای کار در دفتر مرکزی کارخونه:

- دوست پسر داری؟

- 95% مردم تو شغلشون درجا میزنن و فقط 5% پیشرفت میکنن چون آزاد و رها هستن،تو جزو کدوم درصدی؟

- ماموریتهای خارج از کشور بری محدودیت نداری؟

- قیافه خشکلی داری اما باید پوشش ات هم بهتر کنی.

آخه این مدلی هم داریم مگه